ഇന്നു june 6, എന്റെ മാളുവിന്റെ ജന്മദിനം. ഒരു പക്ഷെ ജീവിതത്തില് ആദ്യമായിട്ടാവും ഞാന് ഈ ദിവസം ഓര്ക്കുന്നത് , പക്ഷെ എന്റെ ജന്മദിനങ്ങള് ഒന്നും തന്നെ അവള് ഓര്ക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല.
എന്നും അതങ്ങനെയായിരുന്നു, അവള് എന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിച്ചിരുന്നു...
മാളു എന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്, എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരി...
തൃശ്ശൂര് ജില്ലയില് അങ്ങ് മായന്നൂര് കാടുകളുടെ നടുവില് നിളയുടെ
തീരത്ത് ഒരു സ്വര്ഗമുണ്ട് ,സ്വപ്നങ്ങളുടെ ലോകം..അതാണ് നവോദയ... എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ദിനങ്ങള് അവിടെയായിരുന്നു.... ഒരുപാടു തമാശകളും, കൊച്ചു കൊച്ചു വഴക്കുകളും, ഭയങ്കര വികൃതികളുമായി, ഞങ്ങള് അവിടെ വെറുതെ ജീവിക്കുകയായിരുന്നില്ല ആഖോഷിക്കുകയായിരുന്നു....
ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി മാതാപിതാക്കളെ പിരിഞ്ഞു ഹോസ്റ്റല് ജീവിതത്തിലേക്ക് ...എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കൂട്ടുകാരെ എനിക്ക് കിട്ടിയത് അവിടെ നിന്നാണ്....
മാളു ക്ളാസിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു. ചുരുണ്ട തലമുടിയും, ചെറിയ മുഖവും, വിടര്ന്ന കണ്ണുകളും എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും പിന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിക്കുന്ന മനസ്സും...
നമുക്കൊരാളെ എത്ര മാത്രം മനോഹരമായി സ്നേഹിക്കാം എന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് അവളാണ് .
ആരാണ് അവളെ ആദ്യമായി പീലു എന്ന് വിളിച്ചതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല...പക്ഷെ ഞാന് ആദ്യമായി അവളെ അങ്ങനെ വിളിച്ചപ്പോള് അവള് കരഞ്ഞു... അപ്പോള് മാത്രമല്ല ഞാന് പല വട്ടം അവളെ കരയിച്ചിട്ടുണ്ട്... പിരിയാന് നേരം എന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫില് അവള് എഴുതി... "കൂട്ടുകാരാ, ഈ ജീവിതയാത്രയില് എന്നെങ്കിലും എന്റെ മിഴികള് നിറഞ്ഞിട്ടുന്റെങ്കില് അത് നിനക്കു വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു ..."
പത്താം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാന് ആദ്യമായി ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ സ്നേഹിക്കുന്നത്... ഏഴാം ക്ളാസിലെ ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരിയെ. മാളു ഇതറിഞ്ഞപ്പോള് എന്നെ ഒത്തിരി ശകാരിച്ചു, ഒരിക്കലും ഇതൊന്നും വേണ്ട എന്നുപദേശിച്ചു ഒടുവില് കരഞ്ഞു... പക്ഷെ എന്തോ ഞാന് ഒരിക്കലും നേരെയാവില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടായിരിക്കും പിന്നീട് ആ പെണ്കുട്ടിയെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ എന്നെ കളിയാക്കും... ഒടുവില് ഇതേ പെണ്കുട്ടിക്ക് ഒരു പ്രേമലേഖനം കൊടുത്തതിന്റെ പേരില് എനിക്ക് സസ്പെന്ഷന് കിട്ടിയപ്പോള് അവള് വീണ്ടും കരഞ്ഞു. പിന്നീട് ഇതേപ്പറ്റി അവള് പറഞ്ഞു, "നീയില്ലാത്ത നവോദയ എത്ര മാത്രം ദുസ്സഹമാനെന്നു എനിക്ക് അന്നാണ് മനസിലായത്". ഞാന് തിരിച്ചു വരുന്നതു വരെ ക്ളാസിലെ എല്ലാ നോട്ടുകളും അവള് പകര്ത്തി വച്ചിരുന്നു, എനിക്ക് വേണ്ടി.
ഓരോ ദിവസവും എനിക്ക് തരാന് അവള് എന്തെങ്കിലും കരുതി വച്ചിരുന്നു.ഒരു മിട്ടായിയോ അല്ലെങ്കില് ഒരു കൊച്ചു പൂവോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും. എന്നും അസ്സംബ്ളി കഴിഞ്ഞു ഞാന് ക്ളാസ്സില് പോകുന്ന വഴിയില് കാത്തു നിന്നു അവള് അതെനിക്ക് തരും. അവള്ക്കു കിട്ടുന്ന എല്ലാ പലഹാരങ്ങളും എനിക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വക്കും. പക്ഷെ ഒരിക്കലും അവള് അത് കഴിച്ചിരുന്നോ എന്ന് ഞാന് അന്വേഷിക്കാറില്ല. അത് മുഴുവന് ഞാന് കഴിച്ചു തീരുന്നത് വരെ അവള് നോക്കി നില്ക്കും. ഞാന് മറ്റാരുമായും അത് പങ്കു വയ്ക്കുന്നത് അവള്ക്കിഷ്ടമില്ല.
ഇന്റര്വെല് സമയത്തു വരാന്തയിലെ പേപ്പര് സ്റ്റാന്റിന്റെ ഇരു വശങ്ങളിലും നിന്നു ഞങ്ങള് സംസാരിക്കും. പക്ഷെ ആരും ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ സംശയിച്ചിട്ടില്ല. എപ്പോഴും സംശയദൃഷ്ട്ടിയോടെ മാത്രം നടന്നിരുന്ന അധ്യാപകര് വരെ ഞങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. അത് ഒരിക്കലും എന്റെ കഴിവായിരുന്നില്ല. എന്നോട് അടുപ്പമുള്ള മറ്റെല്ലാ പെണ്കുട്ടികള്ക്കും നല്ല വഴക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാനാണ് സ്കൂളിലെ പെണ്കുട്ടികളെ ഒക്കെ വഴി തെറ്റിക്കുന്നത് എന്ന് ഒരിക്കല് ഒരു അധ്യാപിക പറയുകയുണ്ടായി. അന്ന് ഞാന് അത് വളരെ അഹങ്കാരത്തോടെ ഒരു അംഗീകാരമായി പലരോടും പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു. മാളുവിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയില് എല്ലാവര്ക്കും നല്ല വിശ്വാസമായിരുന്നു.
അവളെപ്പറ്റി ഓര്ക്കുമ്പോള് അവളുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം മാത്രമേ എല്ലാവര്ക്കും ഓര്മ വരൂ. എപ്പോഴും എല്ലാവരെയും ചിരിച്ചു കൊണ്ടു സ്വീകരിക്കാന് അവള്ക്കറിയാമായിരുന്നു. ക്ളാസിലെ ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള വഴക്കിലൊന്നും അവള് ഉണ്ടാവാറില്ല.
ആദ്യമായി ഞാന് വേദിയില് കയറി ഒരു നാടകം കളിച്ചപ്പോള് എന്നെ ആദ്യം അഭിനന്ദിച്ചത് അവളാണ്. എന്നും ചന്ദനം തൊടുവിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവള് എന്നെ പരീക്ഷ ഹാളില് പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നത്. എന്നും രാത്രിയിലെ study time കഴിഞ്ഞു പോകുമ്പോള് mess hall ലെ ഷെല്ഫുകളില് ഒന്നില് എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു കുറിമാനമുണ്ടായിരിക്കും... അത് നിറയെ സ്നേഹമായിരുന്നു.....
കാലം കടന്നു പോയി...നവോദയ ജീവിതം അവസാനിച്ചു...പുതിയ കൂട്ടുകാര് പുതിയ ലോകം, ഇതിനിടയില് പലപ്പോഴും ഞാന് അവളെ മറന്നു. പക്ഷെ അവളുടെ സ്നേഹം കത്തുകളുടെയും പിറന്നാള് ആശംസാ കാര്ടുകളിലൂടെയും എന്നെ തേടി വന്നു. അവളുടെ വിവാഹത്തിന് അവള് എന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫില് എഴുതിയ പോലെ കൈ നിറയെ മിട്ടായിയുമായി ഞാന് കാണാന് ചെന്നു.
അവളുടെ മുഖം ഒരു പനിനീര് പൂ പോലെ വിടര്ന്നിരുന്നു....
ഞാന് ഒരു ജോലിക്കാരനായി, മുംബൈ മഹാനഗരത്തിലെ തിരക്കിട്ട ജീവിതം,ഇതിനിടയില് വീണ്ടും ഞാന് എന്റെ മാളുവിനെ മറന്നു. ഒരിക്കല് ഒരു ദിവസം ഞാന് പൂനയില് നിന്നും നൂറു കിലോമീറ്റര് ദൂരെ സാഖര്വാടി എന്ന സ്ഥലത്തു cadbury ചോക്ലേറ്റ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കമ്പനിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ഫോണ് ...
"അവള് മരിച്ചു...പ്രസവത്തിനിടയില് ...."
അവളെപ്പോലെ നിഷ്ക്കളങ്കയായ ഒരു കൊച്ചു പൈതലിനെ ഞങ്ങള്ക്ക് സമ്മാനിച്ച് കൊണ്ട് ....
ഞങ്ങളെയെല്ലാം കരയിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവള് പോയി....
ഇന്ന് ,ഇങ്ങു ദൂരെ, മലകള്ക്കും സമുദ്രങ്ങള്ക്കും ഇപ്പുറം ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന്കാലത്ത് ഞാന് എന്റെ മാളുവിനെപ്പറ്റി ഓര്ക്കുകയാണ് .... ഒരിക്കല് അവള് എന്നോട് പറഞ്ഞു " നീ കരയരുത് ,നീ കരയുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല."
ഇന്ന് ഞാന് കരയുകയാണ് . അവള്ക്ക് വേണ്ടി.....
Friday, 5 June 2009
Sunday, 12 April 2009
കല്യാണസൌഗന്ധികം രണ്ടാം ദിവസം....
പ്രിയമുള്ളവരേ,
ഞാന് ആകെ ഒരു കുഴപ്പത്തില് പെട്ടിരിക്കയാണ് ...നിങ്ങളുടെ അകമഴിഞ്ഞ സഹായവും ഉപദേശവും വേണം...കാര്യം പറഞ്ഞാല് നിങ്ങള് ചിരിക്കും....പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിക്കും...എന്റെ ഹൃദയ വേദന ആരറിയാന് ?
പണ്ടു പണ്ടു ....ഒരുപാടു പണ്ടു ...നമ്മുടെ എം.ടി. സാറിന്റെ രണ്ടാമൂഴത്തിലെ നായകന് ഭീമസേനന് പാഞ്ചാലിക്കു വേണ്ടി കല്യാണസൌഗന്ധികം തേടിപ്പോയ കഥ നിങ്ങള്ക്കറിയാമല്ലോ ?ടിയാന്റെ ഏകദേശം അതേ അവസ്ഥയിലാണ് ഇപ്പോള് ഞാന്....
സത്യം പറഞ്ഞാല് അവസ്ഥ കുറച്ചു കൂടെ ഭീകരമാണ് ....അദ്ദേഹത്തിന് കൈയില് ഒരു ഗദ
എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു....എന്റെ കൈയില് ഒരു പിച്ചാത്തി പോലുമില്ല...
ക്ഷമിക്കണം...ഞാന് ഇതു വരെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല അല്ലേ?...സംഭവം
നിസ്സാരമാണ് ... എന്റെ ലേറ്റസ്റ്റ് കാമുകി ചൈനക്കാരിയെ നിങ്ങള് മറന്നു കാണില്ലല്ലോ?....
സുന്ദരി...സുമുഖി...സല്സ്വഭാവി....ഹൃദയേശ്വരി....കാര്യം ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണെങ്കിലും അവള്ക്കൊരു
വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവം ഉണ്ട് ....അതായത് , ഞങ്ങള് കഴിഞ്ഞ ദിവസം നല്ല റൊമാന്റിക് മൂഡില് ഒരു ഇല പൊഴിഞ്ഞ മരത്തിനടിയില് വെയില് കൊള്ളാതെ മുട്ടിയുരുമ്മി കൈകോര്ത്തു പിടിച്ചു കിനാവ് കണ്ടു രസിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു......കിനാവിന്റെ ഒരു കൊച്ചു ഇടവേളയില് അവള് എന്നോട് ചോതിച്ചു...
"കാന്താ, ജീവിതം യൌവ്വന തീക്ഷ്ണവും ഹൃദയം പ്രണയ സുരഭിലവുമായ ഈ അസുലഭ മുഹൂര്ത്തത്തില്(ബേപ്പൂര് സുല്ത്താന് എന്നോട് പൊറുക്കട്ടെ ) ഞാന് ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടാല് അത് സാധിച്ചു തരുമോ?"
ആ ഒരു മൂഡില് എന്റെ ജീവന് വരെ കൊടുക്കാം എന്ന് ചുമ്മാ കേറി ഏറ്റു പോയി....അവള് പറഞ്ഞു അവള്ക്ക് എന്റെ ജീവന് വേണ്ട ( അത് പിന്നെ എടുത്തോളാം) കുറച്ചു പാമ്പിറച്ചി വരട്ടിയത് കൂട്ടി പൊറോട്ട തിന്നണമെന്ന് .....എന്ത് ചെയ്യും?പറയൂ സുഹൃത്തുക്കളെ...ഞാന് എന്ത് ചെയ്യും?...(ഭീമസേനന് എത്ര ഭാഗ്യവാന് ....)
ഏതെങ്കിലും ഒരു ചൈനീസ് ഹോട്ടലില് കയറി വാങ്ങാം എന്ന് കരുതി സമാധാനിച്ചു...ആകെ രണ്ടും നാലും ആറു ഹോട്ടലില് കയറി....അപ്പോഴാണ് ഭീകരമായ ആ സത്യം ഞാന് അറിയുന്നത്....അതായതു അയര്ലണ്ടില് പാമ്പുകളില്ല...ഞെട്ടരുത്...പാമ്പുകളില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യമാണ് അയര്ലണ്ട് .....അതിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം അന്വേഷിച്ചു ചെന്നപ്പോഴാണ് ഞാന് കുറച്ചു ചരിത്രം പഠിച്ചത്.....
അതായത് ....പണ്ടു പണ്ടു ....ഒരുപാടു പണ്ടു ഇവിടെ നിറയെ പാമ്പുകള് ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ....ദിനം പ്രതി ഒരുപാടാളുകള് പാമ്പ്കടി മൂലം മരിച്ചിരുന്നു....പാമ്പുകള് പാമ്പുകള് ....
എല്ലായിടത്തും പാമ്പുകള് ....പാവം സായിപ്പന്മാര് തങ്ങളുടെ മദാമ്മമാരെയും കൂട്ടി ദൈവം തമ്പുരാന്റെ അടുത്ത് പരാതി ബോധിപ്പിച്ചു... പുള്ളിക്കാരന് ഒരു പുണ്ന്യാലനെ കൈയിലൊരു മകുടിയും കൊടുത്തു ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടു.....ടിയാന്റെ പേരു മിസ്റ്റര് പാട്രിക് ..ഇനി അധികമൊന്നുമില്ല...അദ്ദേഹം മകുടിയൂതി പാട്ടു പാടി ഈ പ്രദേശത്തുള്ള എല്ലാ പാമ്പുകളെയും പിടിച്ചു കടലില് എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു.....അതിന് ശേഷം ഇന്നു ഈ നിമിഷം വരെ അയര്ലണ്ടില് പാമ്പുകളെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്രേ...... മിസ്റ്റര് പാട്രിക് ന്റെ ഓര്മ്മക്കായി സായിപ്പന്മാര് എല്ലാ കൊല്ലവും മാര്ച്ച് 17 നു st.patrik day ആഖോഷിക്കുന്നു.... അന്ന് മുഴുവന് കള്ളു കുടിച്ചു പാമ്പായി റോഡില് ഇഴഞ്ഞു നടന്നു അവര് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു......
പക്ഷെ അദ്ദേഹം എന്നോട് ചെയ്തത് കൊടും ചതിയാണ്....at least ഒരു നീര്ക്കോലിയെ എങ്കിലും ബാക്കി വച്ചൂടായിരുന്നോ?....ഇനി നിങ്ങള് പറയൂ ഞാന് എന്ത് ചെയ്യണം?
പാമ്പിനെ കിട്ടിയില്ലെന്കില് അവള് എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നും....എല്ലാരും എനിക്ക് ആത്മശാന്തി നേരുവിന്.....
ഏതായാലും ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി...ചൈനക്കാരി എന്നെ വിട്ടു പോകും...പോയ്ക്കോട്ടെ സാരമില്ല...പക്ഷെ അതിന് മുന്പ് എനിക്ക് ഒരു സ്ടെപ്പിനി കണ്ടെത്തണമല്ലോ ?...ആവശ്യക്കാരന് ഞാന് ആയിപ്പോയില്ലേ?.... വിഷമം തീര്ക്കാന് ക്ളാസിലെ ബ്രസീലിയന് സുന്ദരി alessandra യെ ചൂണ്ട ഇട്ടു നോക്കി...അവള്ക്ക് വേഗം തന്നെ കാര്യം മനസിലായി.....പിറ്റേന്ന് അവള് ഒരു സായിപ്പിനേയും കൊണ്ടാണ് ക്ലാസ്സില് വന്നത്.... എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു....sorry...പേരു ഓര്മയില്ല...ലവളുടെ ഭാവി വരന് ആണത്രേ....
അവനു എന്നെക്കാള് ആരോഗ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാന് ക്ഷമിച്ചു....ഹും...നെട്ടൂരാനോടാനോടാ നിന്റെ കളി....അല്ല പിന്നെ ....
അങ്ങനെ,ക്രൂരമായ നിരാശയില് മുഴുകി അയര്ലണ്ട് ജീവിതനൌക മുന്നോട്ടു തന്നെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു....
*************************************************************************************
സഹൃദയരേ...എന്റെ ഈ blog നു എന്റെ പരിധിയില് പെടാത്ത കുറച്ചു ആരാധകര് ഉണ്ടായതായി ഞാന് അറിഞ്ഞു...നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങള്ക്കു നന്ദി.....ചാലക്കുടിക്കാരന് ഒരു ശ്രീ... എനിക്ക് നിങ്ങളെ നേരിട്ടറിയില്ല സുഹൃത്തേ....എങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഭാവുകങ്ങള്....
ഹൃദയപൂര്വ്വം ,
പഞ്ചാര കാന്ത് .
ഞാന് ആകെ ഒരു കുഴപ്പത്തില് പെട്ടിരിക്കയാണ് ...നിങ്ങളുടെ അകമഴിഞ്ഞ സഹായവും ഉപദേശവും വേണം...കാര്യം പറഞ്ഞാല് നിങ്ങള് ചിരിക്കും....പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിക്കും...എന്റെ ഹൃദയ വേദന ആരറിയാന് ?
പണ്ടു പണ്ടു ....ഒരുപാടു പണ്ടു ...നമ്മുടെ എം.ടി. സാറിന്റെ രണ്ടാമൂഴത്തിലെ നായകന് ഭീമസേനന് പാഞ്ചാലിക്കു വേണ്ടി കല്യാണസൌഗന്ധികം തേടിപ്പോയ കഥ നിങ്ങള്ക്കറിയാമല്ലോ ?ടിയാന്റെ ഏകദേശം അതേ അവസ്ഥയിലാണ് ഇപ്പോള് ഞാന്....
സത്യം പറഞ്ഞാല് അവസ്ഥ കുറച്ചു കൂടെ ഭീകരമാണ് ....അദ്ദേഹത്തിന് കൈയില് ഒരു ഗദ
എങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നു....എന്റെ കൈയില് ഒരു പിച്ചാത്തി പോലുമില്ല...
ക്ഷമിക്കണം...ഞാന് ഇതു വരെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല അല്ലേ?...സംഭവം
നിസ്സാരമാണ് ... എന്റെ ലേറ്റസ്റ്റ് കാമുകി ചൈനക്കാരിയെ നിങ്ങള് മറന്നു കാണില്ലല്ലോ?....
സുന്ദരി...സുമുഖി...സല്സ്വഭാവി....ഹൃദയേശ്വരി....കാര്യം ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണെങ്കിലും അവള്ക്കൊരു
വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവം ഉണ്ട് ....അതായത് , ഞങ്ങള് കഴിഞ്ഞ ദിവസം നല്ല റൊമാന്റിക് മൂഡില് ഒരു ഇല പൊഴിഞ്ഞ മരത്തിനടിയില് വെയില് കൊള്ളാതെ മുട്ടിയുരുമ്മി കൈകോര്ത്തു പിടിച്ചു കിനാവ് കണ്ടു രസിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു......കിനാവിന്റെ ഒരു കൊച്ചു ഇടവേളയില് അവള് എന്നോട് ചോതിച്ചു...
"കാന്താ, ജീവിതം യൌവ്വന തീക്ഷ്ണവും ഹൃദയം പ്രണയ സുരഭിലവുമായ ഈ അസുലഭ മുഹൂര്ത്തത്തില്(ബേപ്പൂര് സുല്ത്താന് എന്നോട് പൊറുക്കട്ടെ ) ഞാന് ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടാല് അത് സാധിച്ചു തരുമോ?"
ആ ഒരു മൂഡില് എന്റെ ജീവന് വരെ കൊടുക്കാം എന്ന് ചുമ്മാ കേറി ഏറ്റു പോയി....അവള് പറഞ്ഞു അവള്ക്ക് എന്റെ ജീവന് വേണ്ട ( അത് പിന്നെ എടുത്തോളാം) കുറച്ചു പാമ്പിറച്ചി വരട്ടിയത് കൂട്ടി പൊറോട്ട തിന്നണമെന്ന് .....എന്ത് ചെയ്യും?പറയൂ സുഹൃത്തുക്കളെ...ഞാന് എന്ത് ചെയ്യും?...(ഭീമസേനന് എത്ര ഭാഗ്യവാന് ....)
ഏതെങ്കിലും ഒരു ചൈനീസ് ഹോട്ടലില് കയറി വാങ്ങാം എന്ന് കരുതി സമാധാനിച്ചു...ആകെ രണ്ടും നാലും ആറു ഹോട്ടലില് കയറി....അപ്പോഴാണ് ഭീകരമായ ആ സത്യം ഞാന് അറിയുന്നത്....അതായതു അയര്ലണ്ടില് പാമ്പുകളില്ല...ഞെട്ടരുത്...പാമ്പുകളില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യമാണ് അയര്ലണ്ട് .....അതിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം അന്വേഷിച്ചു ചെന്നപ്പോഴാണ് ഞാന് കുറച്ചു ചരിത്രം പഠിച്ചത്.....
അതായത് ....പണ്ടു പണ്ടു ....ഒരുപാടു പണ്ടു ഇവിടെ നിറയെ പാമ്പുകള് ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ....ദിനം പ്രതി ഒരുപാടാളുകള് പാമ്പ്കടി മൂലം മരിച്ചിരുന്നു....പാമ്പുകള് പാമ്പുകള് ....
എല്ലായിടത്തും പാമ്പുകള് ....പാവം സായിപ്പന്മാര് തങ്ങളുടെ മദാമ്മമാരെയും കൂട്ടി ദൈവം തമ്പുരാന്റെ അടുത്ത് പരാതി ബോധിപ്പിച്ചു... പുള്ളിക്കാരന് ഒരു പുണ്ന്യാലനെ കൈയിലൊരു മകുടിയും കൊടുത്തു ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടു.....ടിയാന്റെ പേരു മിസ്റ്റര് പാട്രിക് ..ഇനി അധികമൊന്നുമില്ല...അദ്ദേഹം മകുടിയൂതി പാട്ടു പാടി ഈ പ്രദേശത്തുള്ള എല്ലാ പാമ്പുകളെയും പിടിച്ചു കടലില് എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു.....അതിന് ശേഷം ഇന്നു ഈ നിമിഷം വരെ അയര്ലണ്ടില് പാമ്പുകളെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്രേ...... മിസ്റ്റര് പാട്രിക് ന്റെ ഓര്മ്മക്കായി സായിപ്പന്മാര് എല്ലാ കൊല്ലവും മാര്ച്ച് 17 നു st.patrik day ആഖോഷിക്കുന്നു.... അന്ന് മുഴുവന് കള്ളു കുടിച്ചു പാമ്പായി റോഡില് ഇഴഞ്ഞു നടന്നു അവര് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു......
പക്ഷെ അദ്ദേഹം എന്നോട് ചെയ്തത് കൊടും ചതിയാണ്....at least ഒരു നീര്ക്കോലിയെ എങ്കിലും ബാക്കി വച്ചൂടായിരുന്നോ?....ഇനി നിങ്ങള് പറയൂ ഞാന് എന്ത് ചെയ്യണം?
പാമ്പിനെ കിട്ടിയില്ലെന്കില് അവള് എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നും....എല്ലാരും എനിക്ക് ആത്മശാന്തി നേരുവിന്.....
ഏതായാലും ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി...ചൈനക്കാരി എന്നെ വിട്ടു പോകും...പോയ്ക്കോട്ടെ സാരമില്ല...പക്ഷെ അതിന് മുന്പ് എനിക്ക് ഒരു സ്ടെപ്പിനി കണ്ടെത്തണമല്ലോ ?...ആവശ്യക്കാരന് ഞാന് ആയിപ്പോയില്ലേ?.... വിഷമം തീര്ക്കാന് ക്ളാസിലെ ബ്രസീലിയന് സുന്ദരി alessandra യെ ചൂണ്ട ഇട്ടു നോക്കി...അവള്ക്ക് വേഗം തന്നെ കാര്യം മനസിലായി.....പിറ്റേന്ന് അവള് ഒരു സായിപ്പിനേയും കൊണ്ടാണ് ക്ലാസ്സില് വന്നത്.... എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു....sorry...പേരു ഓര്മയില്ല...ലവളുടെ ഭാവി വരന് ആണത്രേ....
അവനു എന്നെക്കാള് ആരോഗ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞാന് ക്ഷമിച്ചു....ഹും...നെട്ടൂരാനോടാനോടാ നിന്റെ കളി....അല്ല പിന്നെ ....
അങ്ങനെ,ക്രൂരമായ നിരാശയില് മുഴുകി അയര്ലണ്ട് ജീവിതനൌക മുന്നോട്ടു തന്നെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു....
*************************************************************************************
സഹൃദയരേ...എന്റെ ഈ blog നു എന്റെ പരിധിയില് പെടാത്ത കുറച്ചു ആരാധകര് ഉണ്ടായതായി ഞാന് അറിഞ്ഞു...നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങള്ക്കു നന്ദി.....ചാലക്കുടിക്കാരന് ഒരു ശ്രീ... എനിക്ക് നിങ്ങളെ നേരിട്ടറിയില്ല സുഹൃത്തേ....എങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഭാവുകങ്ങള്....
ഹൃദയപൂര്വ്വം ,
പഞ്ചാര കാന്ത് .
Wednesday, 18 March 2009
കാമിനി മൂലം
കൂട്ടരേ,
അങനെ അത് സംഭവിച്ചു....അല്ലാ, നിങള് അത്ബുധപെടില്ല.....അതെനിക്കറിയാം.....സംഭവം സിമ്പിള് ആണ്..ഇതിന്റെ കൂടെ അറ്റാച്ച് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഫോട്ടോ കണ്ണ്ട് കാണുമല്ലോ......കൂടുതലൊന്നും പറയാനില്ല......എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു.....
കുട്ടി ഒരു ചൈനക്കാരിയാണ്.....(മനസിലായികാണുമല്ലോ.....ചൈന ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാഷ്ട്രമാണ്.....) പേരു ട്ടിംഗ്....ഞാന് സ്നേഹത്തോടെ ട്ടിംഗ് ടോന്ഗ് എന്ന് വിളിക്കും......(ആരോടും പറയരുത് സെക്രെറ്റ് ആണ്....) ആദ്യത്തെ കാഴ്ചയില് തന്നെ അവളുടെ സൌന്ദര്യം എന്നെ ഹട്ടാദാകര്ശിചു......(മയങ്ങി)....അന്ന നട...കൊച്ചു കശ്മല
നിന്റെ ഹൃദയം എനിക്ക് തരുമോ എന്ന് ഞാന് ചോദിച്ചു (ആഗ്യ ഭാഷയില്.....) അവള് സമ്മതിച്ചു......പകരമായി ഒന്നു മാത്രമെ അവള് ചോധിച്ച്ചുല്ല്....എന്റെ മീശ....കൊടുത്തു......മുഴുവന് അത് അത്......മീശയുള്ള എന്നെ കാണുമ്പൊള് അവള്ക്ക് എന്തോ ഒരു ദുസ്വപ്നം ഓര്മ്മ വരുന്നത്രേ.......( സംഭവം ലേശം അശ്ലീലമാണ്....അതു കൊണ്ടു സ്വപ്നം എക്സ്പ്ലെയിന് ചെയ്യുന്നില്ല...)
അങ്ങനെ ഞങ്ങള് ഹൃദയം കൈമാറി...മനസും ശരീരവും സോറി ശരീരം ഇല്ലാ, പങ്കു വെച്ചു...
ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും നല്ലാ മനപ്പൊരുത്തം എന്തെന്നാല്...രണ്ടാള്കും ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല...പിന്നെ അവള് മലയാളവും
ഞാന് ചൈനീസും നന്നായി പറയുന്നത് കൊണ്ടു വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു പോകുന്നു...
ഫോട്ടോ കണ്ടു നിങ്ങള് അസൂയപെട്ടിരിക്കുകയനെന്നു എനിക്കറിയാം....കണ്ണ് വയ്ക്കരുത് പ്ലീസ്...
പിന്നെ ഒരേ ഒരു പ്രശ്നമേ ഉള്ളു...അവള്ക്ക് ഒരു ചൈനക്കാരന് കാമുകന് ഉണ്ട്...ചെക്കന് USA ല് ആണ്...
അതു കൊണ്ട് ഞാന് ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നു...(അവളും)...
ഇനി നാളെ ഒരു പരീക്ഷ ഉണ്ട്...പോയി കിടന്നുറങ്ങട്ടെ...
ശുഭരാത്രി....മധുര സ്വപ്നങ്ങള്.....(ചൈന സ്വപ്നങ്ങള് ....)
എല്ലാരും ഒന്നൂടെ ഒന്ന് മുട്ടിയുരുമ്മി ഇരിക്കുക...
ഹൃദയപൂര്വ്വം
ചൈന കാന്ത്
Tuesday, 17 March 2009
Letter 1 - ഞാനും ഐയിര്ലാന്ഡില്......യോ യോ.....
kootukare......
അങ്ങനെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില് ഞാനും അയര്ലണ്ടില് എത്തി....
വിദ്യാരംഭം കുറിച്ചു....2ണ്ട് ഓഫ് ഫെബ്....വളരെ നല്ല ക്ലാസ്സുകളാണ്...സംമതിന്ഗ് ലൈക് BBC ന്യൂസ്....
ഒന്നും മനസിലാവില്ല....ക്ലാസ്സില് ഒരു 25 ശതമാനം മലയാളികള് ...50 ശതമാനം ഇന്ത്യന്സ്....
ബാക്കി...പാകിസ്ഥാന്,ബംഗ്ലാദേശ്,
താമസം ഒരു അയര്ലണ്ട് മദാമ്മയുടെ വീട്ടില് ....ദുസ്സഹം.....
ദിവസം 300 ഇന്ത്യന് രൂപ ചിലവാക്കിയാണ് ബസില് കയറി ക്ലാസ്സില് പോകുന്നത്....
പിന്നെ മദാമ്മയുടെ കുക്കിംഗ് ദയനീയമാണ്....ഒരു ദിവസം മദാമ്മ ചിക്കന് ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കി....
അയ്യോ...അതോര്ക്കാന് വയ്യേ.....ഇപ്പോള് പരസ്പരം തെറി വിളിക്കുന്നത് "നിന്റെ മദാമ്മേടെ ചിക്കന് ബിരിയാണി" എന്നാണ്...
ഇവിടെ ഇപ്പോള് മഞ്ഞു മഴയാണ്....ആകെ ആസ്വതിക്കാന് സാധിക്കുന്നത് അത് മാത്രമാണ്....എല്ലായിടത്തും മഞ്ഞു മൂടി കിടക്കുന്നു...
അതി മനോഹരമായ സ്ഥലം...എന്നെ ഹതാകരര്ഷിച്ചു....പിന്നെ മദാമ്മ കുട്ടികള് ...എല്ലാരും ജീന്സിലാണ്...പിന്നെ ജാകെറ്റും....
മഞ്ഞുകാലം കഴിഞ്ഞാല് അത് മിനി സ്കിര്ട്ടും t ഷര്ട്ടും ആവും എന്ന സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളില് മുഴുകി ജീവിക്കുന്നു....
( മധുര സ്വപ്നങ്ങളെ.....)
ഞാന് ഒരു പാര്ട്ട് ടൈം ജോലിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിലാണ്....( ഒരു കക്കൂസ് കഴുകുന്ന ജോലിയെന്കിലും .....)
ഇനി പിന്നെ ബ്ലോഗാം
എല്ലാരും പരസ്പരം മുട്ടിയുരുമ്മി ഇരിക്കുക ( കീപ് ഇന് ടച്ച്)
ശേഷം ശേഷക്രിയ...
നിങ്ങളുടെ
കോന്തന്
letter 2 - ഐയിര്ലാന്ഡില് നിന്നും യോ യോ
പ്രിയപെട്ടവരെ,
എന്റെ അധ്യതേ ബ്ലോഗും ഫോട്ടോസും എല്ലാവരും കണ്ടു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു ....
ഞാന് ഇവിടെ അതി ഭീകരമായി അടിച്ച് പൊളിക്കുകയാണെന്നു ഒരു തെറ്റിധാരണ നിങളില് ചിലര്ക്കുണ്ടെന്നു ഞാന് മനസിലാക്കി.
കൂട്ടരേ....ഒരു മൊബൈല് ക്യാമറ കൈയിലുള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിലാണ് ആ ഫോട്ടോസ് അയച്ചത്.... ജീവിതസ്ഥിതി വളരെ മോശമാണ്... തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് പ്ലീസ്...
പിന്നെ ഞങ്ങള് ഇന്നു പുതിയ റൂമിലേക്ക് താമസം മാറും... കോളേജില് നിന്നും വെറും 45 മിനിട്ട് നടന്നാല് മതി....ഇനി ഒരു ജോലി കൂടെ കിട്ടിയാല് എല്ലാം തികഞ്ഞു....
പിന്നെ ഇപ്പോള് ഇവിടെ തണുപ്പ് ലേശം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...(ചിലപ്പോള് എന്റെ ശരീരം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തതാകും)...വേറെ ഒരു സന്തോഷ വാര്ത്താ...മദാമ്മക്കുട്ടികള് വേഷം മാറ്റി തുടങ്ങി..ഇപ്പോള് ചന്ധിക്കു താഴെ നില്ക്കുന്ന കൊച്ചു പാവാടയും t-ഷെര്ര്ട്ടും ആണ് വേഷം...enjoy....വെണ്ണ പോലത്തെ കാലുകളും കടഞ്ഞെടുത്ത തുടകളും കാണുമ്പൊള് നമ്മുടെ കാലിന്റെ അടിയില് നിന്നും ഒരു തരിപ്പ് മേലോട്ട് കയറും...പക്ഷെ....അതിന് മുകളില് ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും കഴുകിയിട്ടില്ലാത്ത ചന്ദിയാനല്ലൊ എന്നോര്ക്കുമ്പോള് തരിപ്പ് തനിയെ താഴോട്ടിറങ്ങും....നോ വേ.....
ബൈ
യുവെര്സ്
വിശ്വകര്മ കാന്ത്.
എന്റെ അധ്യതേ ബ്ലോഗും ഫോട്ടോസും എല്ലാവരും കണ്ടു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു ....
ഞാന് ഇവിടെ അതി ഭീകരമായി അടിച്ച് പൊളിക്കുകയാണെന്നു ഒരു തെറ്റിധാരണ നിങളില് ചിലര്ക്കുണ്ടെന്നു ഞാന് മനസിലാക്കി.
കൂട്ടരേ....ഒരു മൊബൈല് ക്യാമറ കൈയിലുള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിലാണ് ആ ഫോട്ടോസ് അയച്ചത്.... ജീവിതസ്ഥിതി വളരെ മോശമാണ്... തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് പ്ലീസ്...
പിന്നെ ഞങ്ങള് ഇന്നു പുതിയ റൂമിലേക്ക് താമസം മാറും... കോളേജില് നിന്നും വെറും 45 മിനിട്ട് നടന്നാല് മതി....ഇനി ഒരു ജോലി കൂടെ കിട്ടിയാല് എല്ലാം തികഞ്ഞു....
പിന്നെ ഇപ്പോള് ഇവിടെ തണുപ്പ് ലേശം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...(ചിലപ്പോള് എന്റെ ശരീരം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തതാകും)...വേറെ ഒരു സന്തോഷ വാര്ത്താ...മദാമ്മക്കുട്ടികള് വേഷം മാറ്റി തുടങ്ങി..ഇപ്പോള് ചന്ധിക്കു താഴെ നില്ക്കുന്ന കൊച്ചു പാവാടയും t-ഷെര്ര്ട്ടും ആണ് വേഷം...enjoy....വെണ്ണ പോലത്തെ കാലുകളും കടഞ്ഞെടുത്ത തുടകളും കാണുമ്പൊള് നമ്മുടെ കാലിന്റെ അടിയില് നിന്നും ഒരു തരിപ്പ് മേലോട്ട് കയറും...പക്ഷെ....അതിന് മുകളില് ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും കഴുകിയിട്ടില്ലാത്ത ചന്ദിയാനല്ലൊ എന്നോര്ക്കുമ്പോള് തരിപ്പ് തനിയെ താഴോട്ടിറങ്ങും....നോ വേ.....
ഇനി അതി ഭീകരമായ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്....മറ്റൊന്നുമല്ല...ഇംഗ്ലീഷ്...തീര്ച്ചയായും അതൊരു പ്രോബ്ലം ആണ്...എന്താണെന്നു വച്ചാല്, ഞാന് പറയുന്നതൊന്നും ഇവിടുത്തെ സയിപ്പന്മാര്ക് മനസിലാകുന്നില്ല...ഞാന് ചോദിക്കുന്നതിനല്ല അവര് മറുപടി പറയുന്നതു..ഞാന് കുറെ ആലോചിച്ചു...ഒടുവില് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി..ഒന്നുകില് ഇവന്മാര്ക്കൊക്കെ വട്ടാണ്..അല്ലെങ്കില് സയിപ്പന്മാര്ക് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല...(IELTS il 7.5 വാങ്ങിയ എനിക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാതെ വരില്ലല്ലോ?...!!!!!)
പുതിയ ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ കമ്പനി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്...പേരു സേതുലക്ഷ്മി തമ്പുരാട്ടി...സുന്ദരി...കൊച്ചു കശ്മല....എന്ജോയ്.....
ഇനി പിന്നെ ബ്ലോഗാം ...എന്ജോയ്....
പുതിയ ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ കമ്പനി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്...പേരു സേതുലക്ഷ്മി തമ്പുരാട്ടി...സുന്ദരി...കൊച്ചു കശ്മല....എന്ജോയ്.....
ഇനി പിന്നെ ബ്ലോഗാം ...എന്ജോയ്....
ബൈ
യുവെര്സ്
വിശ്വകര്മ കാന്ത്.
Subscribe to:
Posts (Atom)
